Inspector Morse

Foto:  www.johnthaw.topcities.com

Toen ik vlak voor de eeuwwisseling mijn vriend M leerde kennen, was hij fervent kijker van de Britse detectiveserie Inspector Morse. Hij gaf toe dat er niet zoveel tempo in de afleveringen zat en dat hij er soms bij in slaap viel. Dat kon gerust want een aflevering duurde ruim anderhalf uur. Als je het begin met de moord en het einde met de ontknoping maar zag, had je uiteindelijk niet zoveel gemist. Bovendien bleef het op die manier leuk om een aflevering voor een tweede of zelfs een derde keer te zien. Want de serie zat goed in elkaar en de afleveringen waren het opnieuw bekijken zeker de moeite waard.

Ik ging met M meekijken. We kijken nog steeds! Naar de opvolger, de spin-off van de serie, maar ook naar de voorloper, de prequel  ervan. Bij elke aflevering bekruipt mij een bijzonder gevoel. Net als bij de serie MASH voelen de acteurs na zoveel afleveringen als familie. Alsof ik een beetje thuiskom.

Vroegah

Regelmatig kom ik op Internet opsommingen tegen van zaken of situaties van vroeger. Het maakt dat ik me oud voel (ik ben van 1964, dus dat valt nog best wel mee, toch?), maar het zet me ook aan het denken. Het is echt niet zo dat alles vroeger beter was, maar het was anders. Anders omdat de ontwikkeling van mens en mogelijkheden nog niet zo ver gevorderd waren als tegenwoordig. Anders omdat je het destijds deed met de mogelijkheden die je had.

Een paar voorbeelden (met een knipoog) van dingen die ik tegenkwam op Internet die me even pas op de plaats lieten maken:

• Twix heette vroeger Raider.

• Cif  heette vroeger Jif.

• ADHD, of een andere combinatie van deze letters bestond nog niet; je was gewoon een druk kind.

M*A*S*H 4077



Afbeelding: bol.com

Alweer enige tijd geleden schaften wij de dvd box van de serie MASH aan. Deze serie gaat over een mobiel veldhospitaal, genaamd MASH 4077, tijdens de Korea-oorlog in de jaren 50 van de vorige eeuw. MASH staat voor Mobile Army Surgery Hospital.
De dvd box bevat 35 dvd's met alle 11 seizoenen, van gemiddeld 24 afleveringen per seizoen. Totaal 251 afleveringen. Nou duurt zo'n aflevering ongeveer een half uurtje dus het is uitstekend mogelijk om er verschillende achter elkaar zien zonder dat het nachtwerk wordt.

De serie geeft een geromantiseerd beeld van die oorlog. Eigenlijk zie je niet zoveel van de oorlog, wel van de gewonden ervan. 'Uiteraard' zou ik bijna zeggen, anders heeft het geen zin om een serie over een veldhospitaal te maken. De oorlog is de setting waarin het geheel zich afspeelt, de relaties tussen de stafleden van het kamp zijn het hoofdonderwerp van de serie. Humor viert hoogtij in de serie, maar regelmatig pink ik ook een traantje weg.
De serie werd voor het eerst uitgezonden tussen 1972 en 1983 en daarna diverse malen herhaald. Ik herinner me dat mijn vader er destijds erg van genoot. Net als M en ik nu.
We zijn ergens halverwege seizoen 8. Na zoveel afleveringen voelt de cast een beetje als familie.

Op kamers bij een hospita

Nee niet ik, en nee, we nemen ook geen student in huis.

Mijn werk bevindt zich op steenworp afstand van het Wilhelminapark.
Vanmiddag maakte ik een wandelingetje in wat aangrenzende straten. Mijn vader huurde vroeger in die buurt een kamer bij een hospita. Ik kende het adres en was benieuwd naar het huis. Toen ik het huis gevonden had, stond de voordeur open!

Er kwam een man aanlopen die daar bleek te wonen. Ik legde hem uit waarom ik zijn huis stond te bekijken. Hij wist dat vroeger inderdaad twee kamers aan de voorzijde op de zolderverdieping werden verhuurd.
Als vanzelfsprekend nodigde hij mij uit om die kamers te bekijken. Er bellen regelmatig mensen bij hem aan met de vraag een van die kamers, de kleinste, te mogen bezichtigen.

Simon Carmiggelt

Afbeelding: Wikipedia

Maandag, toen ik in alle vroegte de radio aanzette, werd ik blij verrast door het saxofoonspel van Duke Ellington. Het deed me denken aan het muziekje dat altijd voorafging aan en volgde op de 'Kronkels' van Simon Carmiggelt.
Het was al lang geleden dat ik dat gehoord had. Vroeger genoot ik altijd erg van die Kronkels.

Het was inderdaad datzelfde muziekje, en werd zelfs gevolgd door zo'n Kronkel! Ik ging weer even terug in de tijd.