Code C22

Twee weken geleden moest ik naar de tandarts voor mijn jaarlijkse periodieke controle. Ik maakte me daar best druk om, want ik had een paar maanden geleden behoorlijk last gehad van mijn kaak en ik was bang dat ik met de hoofdprijs (lees: een afspraak voor een wortelkanaalbehandeling) huiswaarts zou keren. Gelukkig viel het erg mee en ik stond alweer snel buiten. De kater kwam later.

De rode scootmobiel

Zojuist tijdens het loopje met de honden zag ik in het park een man met zijn hoofd voorovergebogen op het stuur van zijn rode scootmobiel zitten. Hij bewoog niet. Hij leek te slapen, maar hij zat wel héél erg stil.

EHBO met stanleymes en ducttape

Vorige week was ik weer voor het Rode Kruis op stap. Na een EHBO-cursus voor kinderen in Utrecht stortte ik me nu op een EHBO-cursus voor volwassenen in Amsterdam.
Ik werkte mijn checklist af en dacht goed voorbereid op stap te gaan. Het Utrechtse OV liet me echter danig in de steek.

Zorg op maat?

Nederland verandert en de zorg verandert mee. Maar dat is geen probleem want iedereen krijgt zorg op maat. Toen ik dit op televisie voorbij zag komen, leek het een ver-van-mijn-bed-show. Ik ben gezond en maak al jaren mijn eigen risico van mijn zorgverzekering niet eens op. Natuurlijk kies ik ook het liefst zelf mijn eigen arts als mij iets overkomt, maar .... mij overkomt toch niets?

Mij misschien niet, maar anderen wel. Ruim een week geleden kreeg ik te maken met de effecten van de bezuinigingen op de zorg. Niet voor mijzelf, maar voor C, een mij dierbaar familielid van bijna 85, voor wie ik al een paar jaar mantelzorg.

Jeugd-EHBO

Gisteren mocht ik weer voor het Rode Kruis op pad. Dit keer hoefde de auto niet van tevoren gewassen, hoefde ik geen file-informatie te bestuderen en zelfs niet over een lunchpakket na te denken. Ik moest namelijk in Utrecht zijn en ik kon er gewoon op de fiets naar toe. Een thuiswedstrijd dus. En ... mocht mij ter plekke iets gebeuren, dan was ik in goede handen. Ik ging namelijk naar het examen en de diploma-uitreiking van de cursus jeugd-EHBO.

Rollende rollators

Vorige week reisde ik wederom naar Leidschendam voor verslaglegging van een activiteit van de Rode Kruis, afdeling Leidschendam-Voorburg. Ditmaal ging het om een rollatorcheck die plaatsvond in een verzorgingshuis. Een soort van APK om meer veilige rollators op de weg te krijgen.

Madurodam

Deze week mocht ik weer als verslaggever voor het Rode Kruis op pad. Wijs geworden na de vorige keer nam ik de avond van tevoren al mijn checklist door: reserveshirt ingepakt, brood gesmeerd met samenhangend broodbeleg, geheugenkaart in mijn fototoestel, auto gewassen (met dank aan M en F!) en vragen in mijn hoofd om te stellen. Hier kon weinig meer misgaan! Let's go!

HELP in de herkansing

Of beter: Zembla in de herkansing!

Ik was vorige maand verontwaardigd dat het stukje over HELP uit de Zembla uitzending 'Vader ziet spoken' geknipt was.
Het blijkt dat het filmpje (het duurt bijna 2 minuten) als extra video op de website bij de uitzending geplaatst is. Bekijk het alsnog want het geeft een duidelijk beeld van wat we doen in het ziekenhuis.

HELP-belevenissen

Gisteren een jaar geleden, had ik mijn eerste vrijwilligersdienst voor het HELP-project.

Soms heb ik helemaal geen zin in een vrijwilligersdienst in het ziekenhuis. Zeker niet als het regent als ik er voor op pad moet. Maar als ik dan tijdens zo'n dienst mooie mensen ontmoet, geeft het toch wel weer heel veel voldoening! Dan weet ik weer waarvoor ik het doe!

Ik ben nu een jaar vrijwilliger bij het HELP-programma. Ik deel graag wat ervaringen.

HELP in Zembla

Maandag 28 april filmde een televisieploeg van het televisieprogramma Zembla in het Universitair Medisch Centrum Utrecht. Ze maakten een item over delierzorg en het (Hospital Elder Life Program) HELP project.

Precies, dat is het project waarbij ik vrijwilligerswerk doe. 

De journalist interviewde Prof. dr. Marieke Schuurmans (projectleider van de HELP studie) en een HELP-collega uit het Diakonessenhuis.

We zijn allemaal erg benieuwd naar het eindresultaat.

Het wordt donderdag 22 mei uitgezonden op Nederland 2, rond 20.50. Kijken dus!

Hier wordt het programma aangekondigd en is het naderhand ook terug te zien. 

Dag Anneke

Afbeelding: Farma Fonds

Als ik een oud-collega tref, dan lunch ik meestal met hem of haar. Deze week is dat anders. Deze week neem ik afscheid van een oud-collega. Deze week neem ik afscheid van Anneke. Ik kan  helaas niet naar de begrafenis, ik neem op deze manier afscheid van haar. In gedachte ben ik natuurlijk wel bij Anneke. Al de hele afgelopen week. Wellicht las je al eerder Koontjes over Anneke.

Reanimeren

Afbeelding: rodekruis.nl

Momenteel zendt de Hartstichting een spotje uit met de boodschap een reanimatiecursus te volgen. Een goede boodschap want de overlevingskansen van een slachtoffer stijgen aanzienlijk als er gereanimeerd wordt. Reanimatie met gebruik van een automatische externe defibrillator (AED) verhoogt de overlevingskansen nog verder. Maar dan moet je natuurlijk wel weten wat je moet doen en hoe je dat dan precies moet doen.

In februari 2012 volgde ik een reanimatiecursus. Voor het geval het eens nodig zou zijn mijn vriend M te reanimeren, hoewel die kans niet zo groot is met zijn ingebouwde versie van de AED.
De vaardigheden die je in die cursus opdoet moet je regelmatig opfrissen. Gisterenavond was het, anderhalf jaar na mijn eerste cursus, tijd voor zo'n opfrisavond.

Gelukt!

In juli doneerde ik € 29,50 om het boek van een oud-collega gepubliceerd te krijgen. Het ging om het boek Anneke - zorgen om de zorg. De intentie was om via crowdfunding € 15.000,00 bij elkaar te krijgen zodat er gepubliceerd kon worden. Voor het Instituut voor Verantwoord Medicijngebruik (IVM), waar Anneke en ik allebei werkten, was het project echt geslaagd als er 1000 exemplaren verkocht waren. Als het boek ook in de boekhandels terecht komt, zou dat een leuke extra zijn.

Het is gelukt! Ruim 150 sponsors brachten 76% van het benodigde bedrag bijeen. Bij 75% beloofde het IVM het drukken te starten. De eerste oplage van 1000 stuks is gedrukt en verspreid!
Anneke: gefeliciteerd!

Natte wangen

Elke week ga ik naar het ziekenhuis voor een dienst van mijn vrijwilligerswerk. Meestal voer ik een gesprekje met de patiënten. Ik neem me vaak voor om iets anders te doen (zoals bijvoorbeeld een wandelingetje maken), maar vaak kunnen of mogen de patiënten hun bed niet uit. Dan volstaat het bekijken van een boek met mooie foto's of een spelletje ook uitstekend.

Eergisteren had ik weer zo'n dienst. Vol goede moed fietste ik naar het ziekenhuis. Onderweg regende het - zoals wel vaker het geval is de laatste tijd - dus stopte ik ergens om mijn regenbroek aan te trekken.

Het rode adresboekje

Vorige week overleed (weer) iemand uit mijn directe omgeving. B was heel goede vriend, overbuurman en tevens mantelzorger van mijn schoonmoeder. Zij overleed vorig jaar rond deze tijd. Natuurlijk hielden wij contact met B. Dat deden wij graag. Hij voelde inmiddels als familie.

B was erg begaan met mijn schoonmoeder. Hij verzorgde haar, kookte bijna elke dag voor haar en nam haar regelmatig mee uit voor een borrel. Dan kleedde zij zich mooi aan en gingen ze samen feesten, net over de grens in België.
Zonder B (en daarvoor W, ook al zo'n geweldige vent!) had mijn schoonmoeder niet zolang zelfstandig kunnen blijven wonen. Dan had zij veel eerder de stap naar het verzorgingshuis moeten zetten. Gelukkig is haar dat bespaard gebleven.

Het zet mij aan het denken over mijn eigen mogelijkheden voor later, als ik zelf oud ben. Wat wil ik tegen die tijd? En is dat dan überhaupt mogelijk?

Boek 'Anneke, zorgen om de zorg'

Afbeelding: Farma Fonds

Anneke was een collega van mij bij het Instituut voor Verantwoord Medicijngebruik (IVM).  Ik zeg was, omdat ik inmiddels niet meer bij het IVM werk en we daarom geen collega's meer zijn. Toch houdt ze een warm plekje in mijn hart. En in mijn mailprogramma, want Anneke is ziek en houdt geïnteresseerden regelmatig op de hoogte van haar wel en wee. Ik bewonder Anneke bijzonder om haar positieve instelling en haar vechtlust. Vaak ben ik in tranen bij het lezen van haar updates.

Bij het IVM wordt gewerkt aan het stimuleren van 'verantwoord medicijngebruik' en medicatieveiligheid. Anneke is apotheker en weet daar dus veel van af. In het boek beschrijft ze haar ervaringen die ze tegenkomt in de zorg.
Het boek moet nog uitgegeven worden. Daar is € 15.000,00 voor nodig, waarvan door middel van donaties al ruim 25% bij elkaar gespaard is.

Het boek verdient uitgegeven te worden. Anneke verdient dat ook! Ik doneerde al. Jij ook? Doe het! Doneer!!

Vrijwilligerswerk: het HELP-programma

Nu ik overdag meer tijd heb, heb ik besloten vrijwilligerswerk te gaan doen. Al zoekende kom je dan al snel uit bij de zorg, en meer specifiek: de ouderenzorg.

Eind vorig jaar kwam ik al eens een oproep tegen voor vrijwilligers voor een project in één van de Utrechtse ziekenhuizen waar ik erg enthousiast over was. Maar toen wilde ik me niet vastleggen op mijn enige vrije dag in de week.
Laatst kwam ik diezelfde oproep weer tegen en nu greep ik mijn kans. Ik meldde mij direct aan en had een prettig intakegesprek (want ze sturen niet zomaar iedereen op patiënten af). Gisteren was de eerste van twee trainingsdagen van dit project. Intensief, maar zeer interessant.

Het gaat om het HELP-programma: het Hospital Elder Life Program.