Update 52 weken: over en sluiten

Na twee jaar ontvang ik op zaterdags geen e-mailtjes meer met nieuwe foto-opdrachten. Ik hoef mensen niet meer uit te leggen waarom ik van schijnbaar oninteressante onderwerpen foto's maak. De cursus '52 Weken Anders Kijken' is voorbij.

Hoewel ik erg uitkeek naar de opdrachten, fotografeerde ik niet meer zoveel. De inspiratie was zoek.

Op verzoek van een trouwe fan toch een update van de foto's die ik maakte sinds de laatste keer dat ik er over schreef.

52 weken: ritmes en materie

Afgelopen weken mochten we ons op ritmes en materie storten. Ritmes zijn herhalingen, dingen die vaker voorkomen, terugkeren. Duidelijk, nietwaar? Het kan extra spannend zijn als er een afwijking in voorkomt. Ofwel: zoek de verschillen.
Daarna mochten we ons storten op papier, hout en metaal. Het papier liet ik aan mij voorbijgaan, dat worden 'paaseieren' (foto's die ik op een later moment maak), maar hout en metaal vond ik wel in mijn directe omgeving.

52 weken: drama, aantrekken en afstoten

Dit Koontje gaat over aantrekkelijke verleidingen, afstotende bedreigingen en drama's. Maar ook over feedback. Hele mooie feedback!

52 weken: over cirkels, contacten en meer

Zoals ik de vorige keer al meldde heb ik beeldmateriaal in overvloed. Hier volgen dus meer foto's. Over mislukte kaders, cirkelende lijnen en contact.

52 weken: het vervolg

Het is al een tijdje stil aan het fotofront. Met betrekking tot Koontjes dan, want ik fotografeer nog steeds. Inmiddels neem ik deel aan twee verschillende fotogroepen; één die voortkwam uit de groep '52 Weken anders Kijken', de andere is het officiële vervolg op die groep.

Omdat ik er destijds veel plezier aan beleefde mijn foto's te laten zien, ga ik daarmee door. Ik zal jullie echter niet vermoeien met voor welke groep ik welke foto maakte. Het idee is namelijk hetzelfde: fotografeer een bepaald thema gedurende één of twee weken.

52 weken: het einde

Het is een vreemde gewaarwording om op deze zaterdag geen e-mail te ontvangen met een volgende foto-opdracht. Ik keek er altijd naar uit. De cursus is ten einde. 52 Weken lang fotografeerden we met een groep van bijna 40 mensen allerhande onderwerpen. Mijn medecursisten werden een soort van familie, de foto's die iedereen maakte, werden gedeeld in een besloten Facebookgroep en van feedback voorzien. Voor Koontjesliefhebbers schreef ik er hier over.
Dat is nu dus over. Ondanks dat je weet dat er na 52 weken een einde aan komt, is het niet leuk. Else Kramer, de juf, maakte een hele mooie impressie van onze foto's. Dank je wel Else! 

Maar eerst nog een overzicht van de laatste opdrachten, en wat ik daar van maakte.

52 weken: mijn identiteit

Met het onderwerp 'Merken' (week 45) maakten we een begin met het thema identiteit. Daar gaan we nog even mee verder door middel van een anoniem portret, plaatsportretten en het fotograferen van dierbare objecten.

52 weken: van lucht tot merk

Inspiratie komt en gaat. Dat blijkt ook zo te werken met fotografie-inspiratie. We krijgen nog steeds wekelijks nieuwe opdrachten, maar mijn inspiratie laat me een beetje in de steek. Het kost meer moeite, ik zie niet zoveel anders dan dat ik normaal zie, en het willen tonen van de foto's die ik wel maak, neemt (mede daardoor?) af. Maar ik ga door tot het bittere einde! Ga je mee?
Ga er maar goed voor zitten want dit worden foto's van bijna 10 opdrachten. 

52 Weken: feest, begin en moed

Na een bruisende opdracht in de eerste week, twee best lastige opdrachten om te fotograferen. Toch prikkelen dit soort abstracte opdrachten de creativiteit meer dan hele concrete onderwerpen.

52 weken: lichtpuntjes, boomsilhouetten en onrust

Deze keer drie onderwerpen waar ik niet zoveel mee had. Deze keer was het dan ook lastiger dan anders om er foto's van te maken. Een van de onderwerpen riep zelfs weerstand bij me op! Ik licht het hier onder toe.

52 weken: vol verborgen afval

Eindelijk eens onderwerpen waarmee je een leuke titel voor een Koontje kunt maken. Helaas niet in chronologische volgorde, maar dat is bijzaak, vind ik.

52 weken: druppels, tijd en verbinding

Elke week op zaterdagochtend druppelen de nieuwe foto-opdrachten binnen. Het kon natuurlijk niet uitblijven dat er ook eens eentje over 'druppels' zou gaan.
We zijn nu in het stadium beland dat we wat meer abstracte opdrachten krijgen. Zoals die van week 26 en 27. Dat soort opdrachten prikkelen meer om na te denken hoe je het onderwerp op beeld zult gaan vastleggen. Het is handig als het toeval soms een handje helpt. Wel een uitdaging!

52 weken: bakstenen, rondingen en silhouetten

De opdrachten van deze weken waren lastig. Ofwel omdat de definitie van het onderwerp mij niet duidelijk was, ofwel omdat het seizoen en het weer niet meewerkten.

52 weken: tassen, ramen, kleur en rasters

Wat ik zo leuk vind aan deze cursus is dat je de hele week onbewust met het onderwerp bezig bent. Het lijkt wel alsof je overal het onderwerp van die week ziet. Net zoals wanneer je zwanger bent, je alleen maar zwangere vrouwen ziet. Of wanneer je net een nieuwe auto kocht, je helemaal niet zo'n unieke auto blijkt te hebben omdat je ze ineens overal ziet.

In de weken die ik hier onder beschrijf, had ik dat 'overal zien' helaas wat minder. Ik moest echt op zoek naar het onderwerp. Als ik het al vond, voelde ik vaak enige schroom het te fotograferen of vond ik het uiteindelijk niet mooi genoeg en bleef de foto achterwege. Ik zag (en keek?) steeds minder, tot ik in week 20 helemaal niets meer zag. En 'anders kijken' deed ik al helemaal niet.

52 weken: zitplaatsen, het weer en verdwijnpunten

De afspraak is dat we maximaal drie foto's per week mogen posten, met een maximum van één per dag. Deze aantallen zijn vastgesteld zodat je met een groep van 40 deelnemers, ieders foto's kunt bekijken en kunt voorzien van feedback. Wanneer iedereen onbeperkt het resultaat van zijn of haar inspiratie zou mogen laten zien, zou je overstelpt worden door een oneindig aantal foto's, want sommige deelnemers zijn erg fanatiek!

Ik merk dat ik het liefst de eerste dag van een opdracht alle foto's maak, uit angst dat ik er niet voldoende zal hebben. Soms gebeurt het ook wel eens dat ik pas tegen het eind van de week de eerste foto maak die ik goed genoeg vind om te posten. Daar word ik wat onrustig van. Desondanks haal ik mijn maximum van drie foto's meestal wel. Het is nog maar éénmaal voor gekomen dat ik minder dan drie foto's geschikt vond om te delen. Deze weken lukte het ook weer. Hier deel ik overigens alleen mijn allermooiste foto's.

52 weken: sloten, cijfers en benen

Ik heb gemerkt, dat ik makkelijker buiten kaders denk bij meer concrete onderwerpen. Als je sowieso al alle kanten op kunt met het onderwerp, heb ik meer moeite om originele invalshoeken te bedenken.

De 'leidingen' uit week 2 waren lekker concreet. Ik maakte een foto van mijn meterkast, maar ook een van een glij-ding en een met begeleiding van rolstoelers. Ik vond dat redelijk origineel bedacht.
De ' blaadjes' van week 9 waren ook erg concreet. Ik zag veel bloem- en boomblaadjes van medecursisten op Facebook. Zelf fotografeerde ik die natuurlijk ook, want wees nou eerlijk: dat soort blaadjes komen het eerst in je op als je denkt aan 'blaadjes'. Gelukkig waren ze nuttig voor 'de studie in groen'. De stapel blaadjes (tijdschriften) en de gelatine(-blaadjes) bedacht ik in tweede instantie.
De onderwerpen van afgelopen weken waren ook weer lekker concreet dus - wat mij betreft - vol van originaliteit.

52 weken: gaten, warmte en afdrukken

Ik vind het een uitdaging om de opgegeven onderwerpen te fotograferen in mijn dagelijks leven en in mijn dagelijkse omgeving. Om in die omgeving van alledag anders te leren kijken naar de dingen van alledag. Ik wil er dus niet speciaal op uit trekken om ergens ver buiten de deur het onderwerp te zoeken of zelfs te ensceneren. Ik heb niet altijd mijn spiegelreflexcamera bij me, maar meestal heb ik wel een compactcameraatje bij me en is een foto snel gemaakt als het onderwerp in beeld komt.

Afgelopen weken heb ik geleerd dat het makkelijker fotografeert als ik iets 'heb' met het onderwerp. Met de onderwerpen 'warmte' en 'afdrukken' van de laatste twee weken 'had' ik niet zoveel.

52 weken: glas, touw, vlekken en blaadjes

Time flies when you're having fun. We zijn alweer vier weken en vier opdrachten verder. We zochten naar glas, touw, vlekjes en blaadjes. Ik maakte met de vlekken en blaadjes een start met echt 'anders kijken'.

52 weken anders kijken

Onlangs schreef ik in op de cursus '52 weken anders kijken' van Else Kramer. Ik wil namelijk weer wat meer met mijn spiegelreflexcamera doen. 
Ik volgde al eens haar cursus 'Anders kijken in 6 dagen' maar dat hield ik niet vol. Zes dagen achter elkaar elke dag een ander thema fotograferen is best heftig. 52 weken is volgens hetzelfde principe, maar dan met één thema per week. Dat is wat relaxter.
Ik heb geen smartphone met goede camera erin, dus als ik er op uit ga om te fotograferen moet er een heus toestel mee. Ik heb vaak wel een compactcameraatje bij me (gelukkig maar!), maar het is jammer als mijn 'dikke' toestel in de kast ligt te verstoffen. Vandaar deze cursus.