Fotoboek KinderKunst

Vorig jaar zomer tekende ik met Katrien Janssens veel in de Dierenpark Amersfoort. Dit voorjaar gaf zij in diezelfde dierentuin een cursus speciaal voor kinderen. Ik ontwierp niet alleen de folder voor deze cursus maar assisteerde Katrien ook tijdens de cursus in de dierentuin.

52 weken: sloten, cijfers en benen

Ik heb gemerkt, dat ik makkelijker buiten kaders denk bij meer concrete onderwerpen. Als je sowieso al alle kanten op kunt met het onderwerp, heb ik meer moeite om originele invalshoeken te bedenken.

De 'leidingen' uit week 2 waren lekker concreet. Ik maakte een foto van mijn meterkast, maar ook een van een glij-ding en een met begeleiding van rolstoelers. Ik vond dat redelijk origineel bedacht.
De ' blaadjes' van week 9 waren ook erg concreet. Ik zag veel bloem- en boomblaadjes van medecursisten op Facebook. Zelf fotografeerde ik die natuurlijk ook, want wees nou eerlijk: dat soort blaadjes komen het eerst in je op als je denkt aan 'blaadjes'. Gelukkig waren ze nuttig voor 'de studie in groen'. De stapel blaadjes (tijdschriften) en de gelatine(-blaadjes) bedacht ik in tweede instantie.
De onderwerpen van afgelopen weken waren ook weer lekker concreet dus - wat mij betreft - vol van originaliteit.

52 weken: gaten, warmte en afdrukken

Ik vind het een uitdaging om de opgegeven onderwerpen te fotograferen in mijn dagelijks leven en in mijn dagelijkse omgeving. Om in die omgeving van alledag anders te leren kijken naar de dingen van alledag. Ik wil er dus niet speciaal op uit trekken om ergens ver buiten de deur het onderwerp te zoeken of zelfs te ensceneren. Ik heb niet altijd mijn spiegelreflexcamera bij me, maar meestal heb ik wel een compactcameraatje bij me en is een foto snel gemaakt als het onderwerp in beeld komt.

Afgelopen weken heb ik geleerd dat het makkelijker fotografeert als ik iets 'heb' met het onderwerp. Met de onderwerpen 'warmte' en 'afdrukken' van de laatste twee weken 'had' ik niet zoveel.

Welkom thuis!

Ik heb geaarzeld of ik een Koontje zou schrijven over de vliegtuigramp in Oekraïne. Ik krijg zéér zeker géén rode konen van wat daar gebeurde, maar het maakt diepe, diepe indruk op me. Dat is voor mij genoeg reden voor een Koontje.

Onlangs dacht ik het en iemand anders zei het hardop. Dat het alweer een tijdje geleden was dat er een ramp gebeurde. Misschien had ik het niet moeten denken. Laat staan dat het hardop gezegd had mogen worden. Een ramp. Een akelig idee. De ramp voltrok zich op 17 juli: er stortte een vliegtuig neer en er verongelukten bijna 300 mensen waarvan bijna 200 van Nederlandse nationaliteit. Een nationale ramp, waarvoor zelfs een dag van nationale rouw werd afgeroepen.